ارزیابی آنتی ژنیسیته مایع کیست هیداتیک و پروتواسکولکس به روش ایمنودیفیوژن دوبعدی

نویسندگان

1 دانشیار انگل شناسی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه

2 کارشناس اداره دامپزشکی استان آذربایجان غربی

3 کارشناس ارشد انگل شناسی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی بوشهر

چکیده

روش های تشخیصی مختلفی برای کیست هیداتیک در دسترس است. برای طراحی کیت های سرولوژیکی بر مبنای ردیابی پادکنی، وجود پادتن مناسب و کافی بر علیه کیست هیداتید مورد نیاز می باشد. در دو گروه مستقل، پادگن های مایع کیست و پروتواسکولکس ها از نمونه های گوسفندی جهت تولید پادتن پلی کلونال در خرگوش ها استفاده گردید. تزریقات در پنج مرحله به صورت داخل و زیر جلدی انجام گرفت و جهت مقایسه خاصیت آنتی ژنیسیتی در دو گروه و تعیین تیتر، تست دوبل ایمینو دیفیوژن طراحی گردید. حداقل پادتن بدست آمده در هر دو گروه، مربوط به نمونه بعد از تزریق اول (رقت 1/1) و بیشترین آن پس از تزریق چهارم بدست آمد (رقت 16/1). میانگین تیتر در همه آزمون های گروه اول، 20/11 و در گروه دوم 20/9 بدست آمد. با توجه به نتایج مبنی بر بالا بودن قدرت آنتی ژنیسیته پروتواسکولکس از مایع کیست، می توان در تحقیقاتی نظیر مطالعات مولکولی، از پادتن علیه پروتواسکولکس های انگلی بهره جست و یا پس از خالص سازی و کونژوگاسیون آن با آنزیم مناسب، در جهت طراحی کیت های الایزای تشخیصی سریع، گام برداشت.

عنوان مقاله [English]

Evaluation of antigenicity of hydatic cyst and its protoscolexes by designing a new double immunodiffusion test

نویسندگان [English]

  • KH Hazrati tape 1
  • A Mohammadi 2
  • A Barazesh 3
1 Ph.D, Associate Professor of Parasitology & Mycology Dept, Uramia University of Medical Sciences
2 DVM, Expert of Veterinary Office of West Azerbaijan
3 M.Sc, of Parasitology & Mycology Dept, Bushehr University of Medical Sciences
چکیده [English]

There are various methods to diagnosis of hydatic cyst. Serological methods based on tracing special antigens have high sensitivity, but the first need to design the kits based on serological methods is having enough amount of appropriate antibody against hydatic cyst antigens. Hydatic cyst antigens and parasite protoscolexes prepared from sheep liver samples were injected to rabbits to obtain polyclonal antibodies. Injections were done five times both subcutaneously and intracutanously. We designed a double immunodiffusion test to compare antigenicity of two antigen groups as well as measurement of generated antibody levels. The least level obtained in both groups was from the first (dilution 1/1), and the highest level was from the last prepared sample after injection (dilution 1/16). Furthermore, mean generated antibody level in all examinations obtained 11/20 for the first group and 9/20 for the second group. By comparing the results of the studied groups, it could be concluded that antigenicity of protoscolexes are more than hydatic cyst fluid. So the antibodies against parasite protoscolexes could be used in investigations including molecular studies, and after purification and conjugation with appropriate enzyme, it also could be used to design rapid diagnostic ELISA kits.

1- اقلیدی م. ا. (1376) بررسی توزیع فراوانی کیست هیداتید در دام های کشتارگاه اقلید در طول سال های 75-72. دومین کنگره سراسری بیماری های انگلی در ایران. تهران30-27 مهر.##

2- نژاد رحیم ر. قره باغی ن. سیستانی زاده م. منتظری و. میابی ز. (1384) بررسی مقایسه ای حساسیت آزمایش های سرولوژیکی و روش های تصویر برداری در تشخیص کیست هیداتیک. مجله پزشکی ارومیه، سال شانزدهم، شماره 4، ص 244-241.##

3- اسلامی ع. (1369) اکینوکوکوزیس و هیداتیدوز در ایران، سمینار بازآموزی کیست هیداتیک و بیماری های ناشی از آن، کاشان، کتابچه خلاصه مقالات، ص 81-79.##

4- حاجیانی ب. بررسی سرودیاگنوستیک هیداتیدوز با استفاده از تست ایمونوالکتروفورز در بز در ارومیه، جهت دریافت درجه دکترای دامپزشکی، دانشگاه ارومیه. شماره ثبت: 362.##

 5- Douglas and Benett. S. (2005) Echinococcosis (hydatid cyst disease). In: Mandell, Editors. Principles and practice of Infectious diseases King C HChurchill Livingstone Press, Philadelphia. 6th Ed : 2963-2964.##

6- Eckert Sd and Deplazes P.D. (2004) Epidemiological and clinical aspects of echinococcosis a zoonosis of increasing concern, Clin Microbiol Rev. 17(1): 107-135.##

7- Dalimi, A. Motamedi, G. Hosseini M. (2002) Echinococcosis/hydatidosis in western Iran. Veterinary Parasitology. 105(2): 161-71.##

8- Soulsby EJL (1982) Helminths/Arthropods and Protozoa of domensticated animals Bailliere Tindall, London, pp:118-786.##

9- Markell, E. K John, D. T Kvotoski W. A (1999) Medical parasitology W B Saunders Press, Philadelphia. 8th Ed, 253-260.##

10- Sielaff T. Curty, S. A Dana K. (2005) Schwartz's principles of Surge McGraw-Hill Press, 8th Ed, 1159-1164.##

11- MC Contreras, Gallo, S. Salinas, P. Sapunar, J. Sandoval, L.  Solis F. (1994) Evaluation of ELISA IgG test using a purified in the diagnosis of human hydatidosis, Bol Chil Parasitol, 49(1-2): 24-30.##

12- Kaur M. Mahajan RC. Malla N. (1999) Diagnosis accuracy of Rapid ELISA for human hydatidosis, Ind J Med Res, 110: 18-21.##

13- Y Sbihi, Rmiqui A. (2001) Comparative sensitivity of six serologic tests and diagnostic value of ELISA using purified antigen in hydatidosis, J Clin Lab Anal, 15(1): 14-18.##

14- Halliday, LC. Artwohl JE (2000) Physiologic and behavioral assessment of rabbits immunized with Freund's completed Adjuvant Con Topics, 39:8.##

15- Stills, MQ (1991) Uses of Freund's complete Adjuvant HF Gnfg Bailey Lab Animal, 4: 25.##

16- Alan J (1987) Immunochemistry in practice, TH Pobin Blackwell scientific publications, pp: 30-34 & 131-137.##

17- Kagan, I. Norman L (1961) Antigenic analysis of Echinococcus antigens by agar Diffusion Techniques Am J Trop Med Hyg, 10: 727-734.##

18- Musiani, P. Pianteli, M. Lauriola, L. Arru, E. Pozzvoli R. (1978) Echinococcus granulosus; specific quantification of the two most Immunoteactive antigens in hydatid fluids. J Clin Path Bl, pp: 475-478.##

19- Hazrati KH. Tappeh, A. Vner, M. (1998) Ozced Application of the new methods in diagnosis of cystic Echinococcosis. IXth international congress of parasitology, Tokyo, Japan. pp: 24-28.##

20- Verastegui, M. Moro, P. Guevara, A. Rodriguez, T. Miranda, E. and Gilman R.H. (1992) Enzyme-linked immunoelectrotransfer blot test for diagnosis of human hydatid disease. J Clin Microbiol June; 30(6): 1557–1561.##